พระกริ่งเขมรหรือพระกริ่งหน้าตั๊กแตน ฐานบัวตุ่ม เนื้อสัมฤทธิ์เงิน

พระกริ่งเขมรหรือพระกริ่งหน้าตั๊กแตน ฐานบัวตุ่ม เนื้อสัมฤทธิ์เงิน จัดเป็นหนึ่งในสุดยอดวัตถุมงคลเนื้อโลหะโบราณ ที่ได้รับความนิยมสูงและจัดเป็นพระในตำนานที่หาชมยากยิ่งในปัจจุบัน
ข้อมูลเชิงลึกและพุทธลักษณะสำคัญ
ที่มาของชื่อ: เหตุที่เรียกว่า "พระกริ่งหน้าตั๊กแตน" เนื่องจากพุทธลักษณะของพระพักตร์ (ใบหน้า) มีความแปลกตา คล้ายกับหัวแมลงหรือตั๊กแตน โดยมีพระนาสิก (จมูก) ยื่นออกมาเป็นตุ่มกลมใหญ่ และเม็ดพระศก (มวยผม) วางเรียงเป็นตุ่มนูนปกคลุมลงมาด้านหน้า
พิมพ์ฐานบัวตุ่ม: เอกลักษณ์สำคัญอยู่ที่อาสนะฐานรองรับองค์พระที่เป็นฐานบัวสองชั้น โดยกลีบบัวด้านหน้าจะถูกปั้นเป็น ตุ่มกลมๆ เล็กๆ เรียงรายกันอยู่ประมาณ 7 ถึง 9 เม็ด แตกต่างจากพิมพ์บัวฟันปลาหรือบัวขีด
เนื้อสัมฤทธิ์เงิน (สำริดเงิน): เนื้อโลหะผสมในยุคต้นที่แก่กระแสเงิน (เช่น เงินพดด้วงโบราณ) เมื่อผ่านกาลเวลาหลายร้อยปี ผิวพระจะกลับเป็นสีดำสนิทหรือดำคล้ำ หากผ่านการบรรจุกรุก็จะมีคราบดินขี้กรุ สนิมหยก (สีเขียว) หรือสนิมแดงขึ้นจับตามซอกลึกอย่างเป็นธรรมชาติ
ระบบกริ่ง: ส่วนใหญ่สร้างด้วยวิธี "กริ่งในตัว" โดยการฝังเม็ดกริ่งไว้ภายในหุ่นเทียนตั้งแต่ตอนหล่อ และมักมีรอยอุดกริ่งที่บริเวณสะโพกด้านหลัง ใต้ฐานบางองค์อาจปรากฏสัญลักษณ์ลายเส้นคล้ายเลข "๑" ไทย (โอม) ขดอยู่
พุทธคุณที่เล่าขาน
พระกริ่งตั๊กแตนยุคต้นโดดเด่นอย่างยิ่งในด้าน มหาอุด คงกระพันชาตรี และแคล้วคลาดนิรันตราย รวมไปถึงเมตตามหานิยมและโภคทรัพย์ เนื่องจากสร้างขึ้นตามรูปลักษณ์สมมุติในกระแสความเชื่อโบราณ (มหายานผสมพราหมณ์) เพื่อคุ้มครองป้องกันภัยในยามยุคเข็ญ