พระกริ่งปวเรศ วัดบวร เนื้อสัมฤทธิ์กลับดํา พ.ศ.2394

พระกริ่งปวเรศ วัดบวร เนื้อสัมฤทธิ์กลับดํา พ.ศ.2394
สรุปการพิจารณาโดยรวมทั้ง 5 มุม ของพระกริ่งปวเรศ วัดบวร เนื้อสัมฤทธิ์กลับดํา อุดกริ่งสะโพก พ.ศ.2394
จากการที่ได้พิจารณาครบทุกมิติ (หน้า, หลัง, ซ้าย, ขวา, ใต้ฐาน) พระกริ่งปวเรศองค์นี้มี อัตลักษณ์ที่ถูกต้องตามตำราสายวังยุคต้น (พ.ศ. 2394) มีความสมบูรณ์ ทั้งเรื่องพิมพ์ทรงที่ล่ำสัน (พิมพ์สมบูรณ์พูนสุข) วรรณะเนื้อสัมฤทธิ์กลับดำที่มีความแห้งเก่าเป็นธรรมชาติ รอยเจาะอุดกริ่งที่สะโพกที่แสดงเนื้อโลหะต่างชนิดชัดเจน และรอยจารใต้ฐานที่เป็นเนื้อเดียว
สรุปภาพรวมและบทวิเคราะห์เชิงลึก ของพระกริ่งปวเรศ วัดบวรนิเวศวิหาร เนื้อสัมฤทธิ์กลับดำ อุดกริ่งสะโพก พ.ศ.2394 จากการพิจารณารายละเอียดครบถ้วนทั้ง 5 มิติ (ด้านหน้า ด้านหลัง ด้านข้างซ้าย-ขวา และใต้ฐาน) มีข้อสรุปที่สำคัญดังนี้
1.สรุปอัตลักษณ์และจุดเด่นประจำองค์พระ
1.1 ทรงพิมพ์ (พุทธลักษณะ): เป็นพิมพ์ทรงล่ำสัน อวบอิ่ม สอดคล้องกับ "พิมพ์สมบูรณ์พูนสุข" ซึ่งเป็นพระกริ่งปวเรศในกลุ่มยุคต้น (ยุคที่ 1) ศิลปะการแกะแม่พิมพ์โดยช่างหลวง (ช่างสิบหมู่) มีความมนพริ้ว ไม่แข็งกระด้าง
1.2 เนื้อหามวลสาร: เป็น เนื้อสัมฤทธิ์กลับดำ (นวโลหะสูตรสายวัง) ผิวพระมีความแห้งสนิท หนึกนุ่ม มีการไล่เฉดสีตามธรรมชาติ โลหะในซอกลึกมีคราบความเก่าฝังแน่น ส่วนผิวสัมผัสภายนอกมีความเงาหม่นแบบโลหะโบราณที่มีอายุมากกว่า 170 ปี ไม่ใช่ความเงาวาวเนียนจากการชุบเคมี
1.3 การอุดกริ่ง (จุดสังเกตสำคัญ): ปรากฏแผลเจาะบริเวณสะโพกด้านหลังค่อนไปทางขวาอย่างชัดเจน รอยอุดปิดด้วยเนื้อโลหะต่างชนิด (วรรณะออกทองแดง/ทองเหลืองมันเทศ) มีรอยหดตัวและรอยประสานเชื่อมตามขอบแผลตามเทคนิคช่างโบราณ
1.4 ใต้ฐาน / ก้น: เป็นแบบบุปิดด้วยแผ่นโลหะกระแสทองดั่ง (สัมฤทธิ์เหลือง) ขอบฐานแต่งล้มมนกลืนกับองค์พระ และมี รอยจารอักขระขอมแผ่วเบา ด้วยเหล็กจาร ซึ่งร่องจารมีความเก่าคล้ำ ไม่มีรอยเสี้ยนใหม่
2.สรุปหลักการพิจารณาเปรียบเทียบ (พระแท้ยุคต้น VS พระเลียนแบบ)
จุดสังเกต
พระแท้ยุคต้น (พ.ศ. 2394)
1.รรณะเนื้อโลหะ สัมฤทธิ์กลับดำแห้งสนิท มีความหนึกนุ่ม มีรูพรุนตามุ้งจางๆ ตามผิว
2.รอยเจาะสะโพก มีรอยแผลเชื่อมโลหะต่างชนิดชัดเจน ขอบแผลมีคราบความเก่า
3.เม็ดพระศกด้านหลัง มีรอยตอกแต่งด้วยมือ (ลิ่ม/ตุ๊ดตู่) รูปจันทร์เสี้ยวลึกตื้นไม่เท่ากันเป๊ะ
4.รอยจารใต้ฐาน เป็นรอยสะกิดบางๆ จากเหล็กจาร ร่องเส้นจารเก่าคล้ำ

พระทำเลียนแบบ / พระใหม่
1.ดำสนิทเท่ากันทั้งองค์ ผิวเรียบตึงเกินไป หรือดำเงาแบบชุบเคมี
2.ไม่มีรอยเจาะ (หล่อสำเร็จจากโรงงาน) หรือรอยอุดเรียบเนียนผิดปกติ
3.เม็ดกลมมนเท่ากันทุกเม็ดเนื่องจากถอดพิมพ์ด้วยเครื่องจักร
4.เป็นรอยสลักลึกหรือใช้เลเซอร์ยิง เส้นจะคมแข็งและมีประกายใหม่
3. มูลค่าและการยอมรับในวงการพระเครื่อง
กลุ่มสายอนุรักษ์และสายวัง: พระองค์นี้ถือเป็น "พระแท้ที่มีความเก่าจัดและถูกต้องตามตำรา" มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์สูงมาก (พิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 4 และเชื่อว่าสมเด็จโตฯ ร่วมปลุกเสก) ค่านิยมและราคาเปลี่ยนมืออยู่ที่หลักหลายๆล้านบาท ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจและการพิสูจน์เนื้อโลหะ