พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ หลังกระดาน

พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ หลังกระดาน คือหนึ่งในลักษณะแผ่นหลังที่ได้รับความนิยมสูงและพบน้อยในกลุ่มพระเครื่องเบญจภาคี โดยรอยหลังกระดานนี้เกิดจากกรรมวิธีการกดพิมพ์พระในสมัยโบราณที่ใช้ แผ่นไม้กระดาน รองด้านหลังองค์พระขณะกดเข้าแม่พิมพ์ ส่งผลให้เนื้อพระยุบตัวและเกิดริ้วรอยธรรมชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ลักษณะเด่นทางกายภาพ
ด้านหลังองค์พระ: ปรากฏริ้วรอยเส้นขวางในแนวนอนหรือแนวเฉียงคล้ายกับ รอยคลองเลื่อยบนแผ่นไม้ มีร่องรอยการยุบ แยก ย่น และหดตัวตามธรรมชาติเนื่องจากอายุความเก่าของมวลสารที่ผ่านเวลากว่า 150 ปี
ด้านหน้าองค์พระ: เป็นแม่พิมพ์ใหญ่มาตรฐาน (พิมพ์พระประธาน) วงพระกร (แขน) ประสานกันเป็นวงคว่ำอย่างได้สัดส่วน เส้นซุ้มครอบแก้วหนาและอวบอิ่
เนื้อมวลสาร: เนื้อพระมีความหนึกนุ่ม มักมีสีขาวอมเหลืองหรือสีงาช้าง ส่องแว่นจะพบจุดมวลสารสำคัญ เช่น เม็ดแดง (เศษพระซุ้มกอ) เม็ดดำ (เศษก้านธูปหรือผงใบลาน) และกรวดเทา กระจายอยู่ทั่วองค์พระ
ข้อพิจารณาในการศึกษาและสะสม
ในวงการพระเครื่องยุคปัจจุบัน การจำแนก "หลังกระดานแท้" กับ "หลังกระดานทำปลอม" เป็นสิ่งสำคัญมาก
ความพริ้วไหวเป็นธรรมชาติ: ของแท้รอยบั้งและรอยแยกจะดูนุ่มนวลและเกิดจากการหดตัวของเนื้อปูน ส่วนของปลอมมักจะดูแข็งทื่อและจงใจขูดขีดให้เป็นรอย
พิมพ์ทรงและมวลสาร: ต้องพิจารณาความคมลึกของพิมพ์ด้านหน้าควบคู่ไปด้วยเสมอ ไม่ควรมองแค่องค์ประกอบด้านหลังเพียงอย่างเดียว