หนุมานเขี้ยวแกะ หลวงพ่อสุ่น วัดศาลากุน

หนุมานหน้าโขนเขี้ยวแกะ หลวงพ่อสุ่น วัดศาลากุน
หนุมาน หลวงพ่อสุ่น วัดศาลากุน จ.นนทบุรี คือสุดยอดเครื่องรางประเภทหนุมานที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 1 ของเมืองไทย และถูกจัดให้อยู่ในชุดเบญจภาคีเครื่องรางของขลัง โดยมีคำเปรียบเปรยในวงการพระเครื่องว่า "เขี้ยวเสือต้องยกให้หลวงพ่อปาน ส่วนหนุมานต้องหลวงพ่อสุ่น"
ประวัติและวัสดุในการสร้าง
ต้นกำเนิดวัตถุดิบ: สมัยที่หลวงพ่อสุ่นยังเป็นพระลูกวัด ท่านได้ปลูกต้นรักและต้นพุดซ้อนไว้หน้ากุฏิ โดยใช้น้ำมนต์รดทุกวันจนต้นไม้เติบโต เมื่อท่านได้เป็นเจ้าอาวาสจึงทำพิธีพลีสังเวยขุดรากไม้เหล่านั้น (เน้นรากที่ชอนไชไปทางทิศตะวันออก) นำมาตากแห้งแล้วให้ช่างแกะเป็นรูปหนุมาน
ประเภทเนื้อวัสดุ
เนื้อไม้แกะ: แกะจากรากไม้รักและรากไม้พุดซ้อน (นิยมและสร้างในยุคแรก)
เนื้อตัวช่วยอื่น ๆ: มีการแกะจากงาช้าง และเขี้ยวสัตว์ (เช่น เขี้ยวเสือ) ในยุคต่อ ๆ มา
พิธีปลุกเสก: หลวงพ่อสุ่นจะนำหนุมานใส่บาตรและปลุกเสกเดี่ยวในอุโบสถทุกวันเสาร์ ตำนานเล่าว่าท่านปลุกเสกจนหนุมานสามารถกระโดดโลดเต้นอยู่ในบาตรได้
การแบ่งพิมพ์ทรง
หนุมานของท่านเป็นงานแกะสลักด้วยมือ (Handmade) ทีละองค์ ทำให้ไม่มีองค์ใดเหมือนกัน 100% แต่จะจำแนกออกเป็น 2 พิมพ์หลักตามศิลปะช่าง
1.พิมพ์หน้าโขน: มีความสวยงาม รายละเอียดวิจิตร มีการแกะเครื่องเครา ชฎา และลวดลายตามตัวอย่างครบถ้วน ดูแลดูเข้มขลังและทรงอำนาจ
2.พิมพ์หน้ากระบี่: ศิลปะเรียบง่าย ลายเส้นไม่ซับซ้อน ไม่มีเครื่องทรงมากมาย แต่มีความสมส่วน ดูเป็นธรรมชาติ และแฝงความน่าเกรงขาม
พุทธคุณ
เด่นทางด้านมหาอำนาจ เสริมบารมี วาสนา
คงกระพันชาตรี มหาอุด และแค้วคลาดปลอดภัยจากภยันตราย
เมตตามหานิยม ช่วยส่งเสริมหน้าที่การงาน เจ้านายรักและเอ็นดู เมตตาช่วยเหลือรับอาสาทำสิ่งใดก็สำเร็จ
วิธีพิจารณาเบื้องต้น (จุดสังเกตแท้-เก๊)
เนื่องจากเป็นของหายากและมูลค่าสูง (สภาพสมบูรณ์เปลี่ยนมือกันในราคาหลักแสนปลายถึงหลักล้าน) จึงมีของทำเลียนแบบค่อนข้างมาก จุดที่ต้องพิจารณาคือ
ความเก่าของเนื้อวัสดุ: หากเป็นเนื้อไม้ ต้องมีความแห้ง แตก ลั่นตามธรรมชาติของไม้เก่า หากเป็นเนื้องาหรือเขี้ยว ต้องมีความฉ่ำ สีเหลืองนวลธรรมชาติ ไม่ขาวซีดหรือดูใหม่เกินไป
จดจำศิลปะฝีมือช่าง: ให้สังเกตจังหวะรอยมีดแกะ เส้นสายจะมีความพริ้วไหว ดูมีชีวิต ไม่แข็งทื่อเหมือนใช้เครื่องจักรสมัยใหม่แกะสลัก
เอกลักษณ์เฉพาะ: เช่น ในพิมพ์หน้ากระบี่ แขนด้านซ้ายของหนุมานส่วนใหญ่มักจะดูอวบล่ำกว่าแขนด้านขวาเนื่องจากความถนัดของช่างในยุคนั้น
คาถากำกับหนุมานหลวงพ่อสุ่น
(ตั้งนะโม 3 จบ)
"นะบังเพลิง โมบังปากกระบอก ยะมิให้ออก อุดธังโธอุด ธังอัด อะสังวิสุโรปุสะพุพะ มะอะอุ โอมยะพุทธา ทะโยสตรี สตรี นิสังโห"