พระสมเด็จไกเซอร์ เนื้อหยกเขียว

พระสมเด็จไกเซอร์ เนื้อหยกเขียว เป็นพระเครื่องที่มีการพูดถึงในแวดวงนักสะสมใน 2 ลักษณะสำคัญ คือ พระในกลุ่ม "พระสกุลวัง" หรือ "พระกรุวัดพระแก้ว" ที่เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในยุคปลายของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) และ พระใหม่ที่มีการจัดสร้างโดยเกจิอาจารย์ในยุคปัจจุบัน
1.ความเป็นมาของ "พิมพ์ไกเซอร์"
ที่มาของชื่อ: พิมพ์นี้มีชื่อเสียงมาจากเหตุการณ์ที่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เสด็จประพาสยุโรปและได้พบกับ พระเจ้าไกเซอร์ วิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
ปาฏิหาริย์ข้ามทวีป: มีเรื่องเล่าว่าพระเจ้าไกเซอร์ทรงทอดพระเนตรเห็นแสงรัศมีเปล่งออกมาจากกระเป๋าฉลองพระองค์ของ ร.5 ซึ่งเมื่อหยิบออกมาดูพบว่าเป็นพระสมเด็จพิมพ์พิเศษนี้ ร.5 จึงได้ทรงมอบให้เป็นของที่ระลึก คนจึงนิยมเรียกว่า "พิมพ์ไกเซอร์" หรือ "ทรงไกเซอร์" ตั้งแต่นั้นมา
พุทธลักษณะ: โดดเด่นด้วยพระเศียรที่กลมโต อกทรงครุฑ และมีฐานบัวรองรับ (มักเป็นบัว 5 ดอก สื่อถึงรัชกาลที่ 5)
2.กลุ่มพระสกุลวัง / กรุวัดพระแก้ว (เนื้อหยกเขียว)
ความเชื่อของผู้นิยม: กลุ่มผู้นิยมพระสายนี้เชื่อว่า พระเนื้อหยกเขียวสร้างขึ้นโดยช่างสิบหมู่หรือช่างหลวงในราชสำนัก มีการนำหยกมรกรตหรือหยกเขียวจากต่างประเทศ (เช่น จีน หรือพม่า) มาแกะสลักหรือบดเป็นมวลสารผสม บรรจุไว้ในกรุวังหน้าหรือวัดพระแก้ว มักมีพุทธศิลป์งดงาม บางองค์มีการลงรักปิดทองเก่าเพื่อความสวยงาม
มุมมองของสนามพระมาตรฐาน: ในตลาดพระเครื่องสากล (เช่น สมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย) ยังไม่ยอมรับ พระสมเด็จเนื้อหยกว่าเป็นพระที่ทันยุคสมเด็จโตอย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่มีบันทึกหลักฐานชัดเจนในตำราหลัก และถูกมองว่าเป็นพระที่ทำขึ้นเสริมในยุคหลัง ร้านค้าส่วนใหญ่จึงมักแนะนำให้เช่าบูชาเพื่อความสวยงาม พุทธศิลป์ และความเป็นสิริมงคลส่วนบุคคล
3. พระเกจิยุคปัจจุบันที่มีการจัดสร้าง
หากไม่ได้หมายถึงพระกรุเก่า ในปัจจุบันก็มีพระเกจิอาจารย์ชื่อดังนำพิมพ์ไกเซอร์และเนื้อหยกเขียวมาจัดสร้างเป็นวัตถุมงคลรุ่นใหม่ เช่น พระสมเด็จไกเซอร์หยกเขียว ที่อธิษฐานจิตปลุกเสกโดย หลวงปู่ศิลา สิริจันโท และหลวงพ่อเมียน วัดบ้านจะเนียงวนาราม (จัดสร้างจำกัดในปี พ.ศ. 2568) ซึ่งได้รับความนิยมในกลุ่มผู้ศรัทธาพระใหม่