พระรอดใบมะขาม กรุวัดมหาวัน จังหวัดลำพูน อายุ 1,300 ปี

พระรอดใบมะขาม กรุวัดมหาวัน จังหวัดลำพูน อายุ 1,300 ปี
พระรอดใบมะขาม กรุวัดมหาวัน จังหวัดลำพูน คือหนึ่งในพิมพ์ทรงที่เล็กที่สุดและหายากที่สุดของตระกูล "พระรอดลำพูน" พระเครื่องเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย
ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับพระรอดใบมะขาม
อายุการสร้างเก่าแก่: พระรอดกรุวัดมหาวันดั้งเดิมสร้างขึ้นในยุค หริภุญชัยตอนต้น โดยตามตำนานระบุว่าสร้างในสมัย พระนางจามเทวี ราว พ.ศ. 1200 เศษ ทำให้มีอายุรวมกว่า 1,300 ปี
ขนาดจิ๋วแต่เจตนาแกะพิมพ์: ชื่อพิมพ์ใบมะขามมาจาก ขนาดที่เล็กจิ๋วเท่าใบมะขาม (ประมาณ 1 เซนติเมตร) ซึ่งเกิดจากเจตนาการแกะแม่พิมพ์ให้เล็กโดยตั้งใจ ไม่ใช่การหดตัวของเนื้อดิน
ความแตกต่างเรื่องยุคสมัย: ในวงการพระเครื่องมีการแยกแยะพระพิมพ์นี้เป็น 2 กลุ่มหลัก
1.กรุเก่าดั้งเดิม (1,300 ปี): เนื้อดินเผาแกร่ง ละเอียด นุ่มตา คราบกรุฝังลึกติดแน่น มีมูลค่าสะสมและการแข่งขันในตลาดสูงมาก
2.ยุคต้นเกจิ (ครูบากองแก้ว): สันนิษฐานว่าสร้างโดย ครูบากองแก้ว นาถกโร (รองเจ้าอาวาสวัดมหาวันในอดีต) ช่วงก่อนปี พ.ศ. 2460 มีรูปลักษณ์คล้ายพิมพ์จิ๋วแต่เนื้อหาและคราบกรุจะต่างกัน
พุทธคุณเด่นรอบด้าน: เชื่อกันว่าให้คุณด้าน แคล้วคลาดปลอดภัย รอดพ้นอันตราย และเมตตามหานิยม โภคทรัพย์อุดมสมบูรณ์
จุดสังเกตและการพิจารณาเบื้องต้น
1.ศิลปะหริภุญชัย: แม้องค์จะเล็กแต่ใบหน้านูนมีมิติ ซอกหูคมลึก
2.ธรรมชาติเนื้อดิน: มีรอยย่นด้านหลังและด้านข้างจากการยุบตัวของดินเผาพันปี
3.คราบกรุ: ติดแน่นตามซอกพิมพ์ ไม่หลุดลอกง่าย